16 januari 2020 om 19.30 uur organiseert JCI Breda een quiz getiteld ‘Together we know – A get together quiz’ in het Mondiaal Centrum Breda, gelegen aan de Roland Holststraat 71 te Breda.
Uitnodiging, kom ‘ns op de koffie
Ja, we hebben weer een nieuw jaar, Een heel jaar om dingen wéér beter te doen. Om met goede werken en veel humor er weer voor te gaan?
En waarvoor dan?
Nou, misschien iets wat al lang in de gedachten ronddwaalt maar nog nooit vorm heeft gekregen?
Kom gerust eens op de koffie op de woensdag- of vrijdagochtenden in de Roland Holststraat 71,
Daar bent u welkom in het Mondiaal Centrum waar wij het altijd heel gezellig hebben. Deze ochtenden zijn bedoeld voor iedereen die aanspraak wil of dat nou over uw goede voornemens gaat of een persoonlijke kwestie wilt delen, Of misschien zoekt u naar een zinvolle dagbesteding buiten de deur? Het Mondiaal Centrum werkt met betrokken vrijwilligers, betrokken bij de medemens, wie dat ook is. De ochtenden zijn van 10.00 uur tot 12.00 uur en zijn kosteloos.
Door: Anneke
Een debat over (im)migratie, zoals minister De Jonge deze week heeft aangekaart, moet wel over (economische) feiten gaan, betoogt Leo Lucassen, directeur onderzoek bij het ISG en hoogleraar aan de Universiteit Leiden
Vorige week uitte CDA-minister Hugo de Jonge zijn zorgen over immigratie. ‘Het huidige aantal immigranten is te hoog’, zo liet hij het AD optekenen. En in de NRC liet hij weten een bovengrens te willen, zonder overigens een getal te noemen.
Solidariteit
Als belangrijkste reden voor zijn zorgen noemde hij dat mensen onzeker worden en dat immigratie de solidariteit ondermijnt, zonder overigens concreet te maken wat hij daar precies mee bedoelt. Nu is het een feit dat er zich sinds een jaar of vijf jaarlijks veel mensen in Nederland vestigen. Het afgelopen jaar zo’n 272 duizend, volgens het CBS. Daarbij gaat het niet om migratie uit Turkije of Marokko, zoals sommigen denken, want die stelt al twintig jaar – onder meer door strengere wetgeving – nauwelijks meer iets voor.
Het betreft, naast terugkerende Nederlanders (34 duizend), vooral EU-burgers (115 duizend), niet EU-burgers die hier met een visum komen werken, wonen of studeren (107 duizend) en tot slot asielzoekers die als vluchteling worden erkend en hun gezinsleden (16 duizend). Zoals ieder jaar vertrekken er ook veel mensen uit Nederland (circa 150 duizend).
Blijft over een positief migratiesaldo van zo’n 120 duizend in het afgelopen jaar. Als je dat als politicus te veel vindt, dan zul je ook aan moeten geven hoe je dat wil bereiken.
Draaiknop
De eerste knop waar je aan kunt draaien, is die van de werkvisa die Nederland afgeeft aan niet EU-burgers, zoals hooggeschoolde informatici en technici uit India, China, Maleisië, Amerika, et cetera, met een bovenmodaal salaris en daarnaast aan studenten in het hoger onderwijs. Stel dat je hun aantal met een kwart vermindert, dan heeft dat grote gevolgen voor bijvoorbeeld de high-techindustrie, zoals ASML, in de regio Eindhoven, maar ook voor universiteiten en onderzoeksinstellingen.
De tweede knop waaraan je kunt draaien, is het vluchtelingenbeleid. Je zou de, toch al strenge, criteria nog verder kunnen aanscherpen of zelfs het vluchtelingenverdrag helemaal kunnen opzeggen. Maar – afgezien van politieke en humanitaire bezwaren – dat levert op het totaal niet veel op.
Resteren de arbeidsmigranten en studenten uit EU-lidstaten, die onder de huidige wet- en regelgeving vrije toegang tot de arbeidsmarkt en onderwijs hebben. Net zoals Nederlanders dat elders in de EU hebben.
Polen en Roemenen
Onlangs pleitten Lilian Marijnissen (SP) en Gert-Jan Segers van de ChristenUnie voor het opnieuw invoeren van een vergunningenstelsel om zo aan de komst van met name Polen en Roemenen voor lager geschoold werk een halt toe te roepen. Met als belangrijkste argument dat deze werknemers vaak worden uitgebuit en hier woonachtige arbeiders verdringen.
Even los van de juridische en verdragstechnische haken en ogen van zo’n stap, is het zeer de vraag of dit de gesignaleerde problemen zal oplossen. Om te beginnen is de vraag naar dit soort werk (land- en tuinbouw, slachthuizen, distributiecentra) veel groter dan het potentiële aanbod. Daar komen dan de kosten van een bureaucratisch vergunningensysteem bij, zonder dat daarmee uitbuiting wordt uitgebannen. Die was er immers ook volop toen zo’n systeem voor Europese werkkrachten nog bestond. Sterker nog, het binden van buitenlandse arbeiders aan één specifieke werkgever leidt niet zelden tot méér uitbuiting, omdat die dan niet met hun voeten kunnen stemmen.
Als je echt iets aan uitbuiting en verdringing (die er overigens nauwelijks is) zou willen doen, dan zijn het verhogen van het minimumloon, het reguleren van arbeidstijden en een veel betere arbeidsmarktcontrole veel probatere middelen.
Sociaal contract
Al die maatregelen lijken mij in verband met een beter sociaal contract sowieso aan te bevelen. Maar ook dat zal het aantal immigranten maar voor een klein deel verminderen. Temeer omdat de vergrijzing in de komende jaren alleen maar doorzet.
Kortom als je het migratiesaldo substantieel omlaag zou willen brengen, dan moet je bepaalde sectoren inkrimpen, geen buitenlandse studenten meer toelaten en lagere economische groei (of negatieve groei) accepteren. Alleen daar heb ik minister De Jonge nog niet over gehoord.
En zolang hij, en andere politici, niet duidelijk maken hoe ze de immigratie willen verminderen, blijft het bij een loos gebaar voor de bühne, met als gevolg dat kiezers – die toch al ontvankelijk zijn voor dit restrictieve geluid – alleen maar cynischer worden over mainstream politieke partijen en nog meer in de armen worden gedreven van radicaal-rechtse partijen, die immers wel beloven een rigoureus einde te maken aan migratie.
Dat betekent niet dat er geen discussie zou mogen zijn over migratie. Graag zelfs, want de ermee gepaard gaande bevolkingsgroei vergt planning en langetermijnbeleid. Alleen moet die discussie dan wel worden gevoerd op grond van feiten en in de bredere sociale en economische context. Gebeurt dat niet, dan is een oprisping zoals van minister De Jonge koren op de molen van xenofobische politici en huilen met de wolven in het bos.
Hoera! wij zijn genomineerd
Met jouw stem maken wij kans op een Appeltje van Oranje! Dé prijs van het Oranje Fonds voor sociale projecten. We zijn namelijk een van de genomineerden en daar zijn we echt super trots op. Mochten we winnen, dan ontvangen we een bronzen beeldje uit de handen van Koningin Máxima én € 15.000,-. Met dat geld kunnen wij nog meer maatjes bij elkaar brengen.
Dit jaar gaan de Appeltjes van Oranje naar de beste maatjesprojecten. Maatjes zijn er in allerlei soorten, bijvoorbeeld: huiswerkmaatjes, boodschappenmaatjes en wandelmaatjes. Allemaal helpen ze elkaar om beter ‘samen te leven’ in onze samenleving.
Het allerleukste is dat als wij winnen jij als stemmer kans maakt om door het Oranje Fonds uitgenodigd te worden om aanwezig te zijn bij onze uitreiking. Dit vindt namelijk plaats op Paleis Noordeinde. Een super bijzondere dag om bij aanwezig te zijn.
Vind jij ook dat wij deze impactvolle prijs verdienen? Stem dan op ons via:
Stempagina van het MCB.
Dank voor uw steun en stem!
Doe mee en laat het iedereen weten!
Download en verspreid bijgevoegde poster of flyer.
INLIA over asielzoekers, vluchtelingen en ongedocumenteerden
INLIA directeur: John van Tilburg uit Groningen komt spreken over asielzoekers, vluchtelingen en ongedocumenteerden.
Op woensdag 15 januari a.s. om 19.30 uur komt de directeur van Inlia (Internationaal Netwerk van Lokale Initiatieven met Asielzoekers) John van Tilborg in het Mondiaal Centrum Breda, Roland Holststraat 71 spreken over hoe zij met asielzoekers en ongedocumenteerden in Groningen werken.
Zoals wellicht bekend heeft op dit moment iedere grote gemeente een oplossing voor asielzoekers en ongedocumenteerden, die niet meer door de overheid opgevangen worden, maar nog wel een verblijfsrecht hebben. Het Mondiaal Centrum doet dit voor de gemeente Breda en omstreken, maar bestaat in april 2020 vijf jaar en heeft lang niet zo´n staat van dienst als INLIA in Groningen. Daarom zijn we erg verheugd dat John van Tilborg naar Breda komt om over INLIA spreken, dat al ruim 30 jaar geleden is opgericht.
Het is opgericht om kerken en instellingen te begeleiden in de opvang van asielzoekers in nood en hen juridisch en maatschappelijk te ondersteunen en hen een Bed, Bad, Brood en begeleiding te geven.
Het beschikt op dit moment over 5 stichtingen met 35 beroepskrachten, tien stagiaires en meer dan 100 vrijwilligers. Hij zal uitgebreid ingaan over de ontwikkeling van INLIA met een schip waar ruim 300 mensen opgevangen worden.
Daarnaast zal hij ook ingaan op de landelijke ontwikkelingen. Bij de tot standkoming van de huidige regering is afgesproken dat er 5 pilots te weten: Amsterdam, Rotterdam, Utrecht, Eindhoven en Groningen opgericht worden. Er wordt bij de pilots gebruik gemaakt van de ervaringen van NGO’s op dit moment.
Het is een moeizaam proces, omdat op dit moment elke gemeente haar eigen beleid heeft. Zo wordt er in Breda door een speciaal daarvoor benoemde commissie bestaande uit Dienst Terugkeer en Vertrek, Vreemdelingenpolitie, Gemeente, Stichting Maatschappelijke Opvang en Vluchtelingenwerk bepaald wie er wel of niet toegelaten wordt op voordracht van het Mondiaal Centrum. Wordt iemand toegelaten, dan krijgt hij of zij Bed, Bad en Brood en Begeleiding, maar het is verplicht om aan een eigen toekomstvisie te werken. Dat kan zijn onder begeleiding terugkeer naar het land van herkomst, herhaald asielverzoek indienen of door migreren naar een derde land. Ook kan men zelf voor leven in de illegaliteit kiezen.
Op al deze vragen, die het asielbeleid ons stellen kan John van Tilborg ons gezien zijn inspirerende manier van spreken een antwoord geven.
Meer info via mondiaalcentrumbreda
Allereerst wensen we iedereen:
Fijne Kerstdagen en een Goed en Gezond 2020
In plaats van de gebruikelijke maaltijd we op 3 januari een Nieuwjaarslunch, de ingrediënten hiervoor gezellig samen zijn:
- Veel hapjes door ons eigen team gemaakt (Yanto, Jacqueline, Karima, Tine en een paar bewoners).
- Drankjes en
- Congolese oliebollen gebakken door Marie.
vanaf 15.00 uur tot 19.00 uur in het Mondiaal Centrum.
Graag van te voren opgeven tinevanderzande@gmail.com of telefonisch of Whatsapp mag ook 0618644274
We hopen jullie te zien op vrijdag 3 januari bij de Nieuwjaarsviering in het Mondiaal Centrum aan de Roland Holststraat 71 te Breda.
Groeten Yanto, Karin, Jacqueline en Tine
Er zijn duizenden kindekes geboren op aard
evenzovele moeders hebben ze gebaard
In het oosten, in het westen, in het noorden en ook zuid
Komen kinderen met een onbevangen blik hun moederlijf uit
Oost of west of noord of zuid
het maakt voor hun toekomst veel uit
de universele gelijkheid duurt maar even
dan komt de maatschappij in hun leven
Dan leer je dat je ergens bij hoort,
dat je bij je eigen soort hoort
en dat gaan we dan bevechten
een strijd om met wapens te beslechten
Terwijl elke religie ons leert dat we na een dienstbaar leven
In de beloning van het hiernamaals mogen zweven
Uiteindelijk is er maar een met het grote gelijk
dat is die pasgeborene met die open kijk
die steeds weer opnieuw in oost, west, noord of zuid
zoveel harten doet smelten van spontaan geluk
ongeacht wat voor soort, dat kan niet meer stuk
De wereld is voor iedereen rond, schop hem niet uit
Door: Anneke Rasink
Coördinator Project Samen Eten
Onder het motto “Samen eten is gezelliger dan alleen” staat er in het Mondiaal Centrum Breda op de eerste vrijdag van de maand een eenvoudig, maar heerlijk 3-gangen menu op de menukaart voor de bijzondere prijs van €3,50. Iedereen is welkom.
Een team van steeds wisselende koks uit alle delen van de wereld laat je iedere keer weer kennis maken met de veelsoortigheid van de buitenlandse keuken.
De coördinator van het project draagt zorg voor de planning, de inkoop en het verloop van de avond. Ook zorgt zij/hij voor de noodzakelijke PR en administratie.
Houd jij van gezellig samen koken en eten en heb je daarnaast ook
organisatie- en improvisatievermogen wil jij dan als coördinator van het Project Samen Eten ons team komen versterken? Kom eens praten.
In het Mondiaal Centrum Breda vinden naast de opvang van ongedocumenteerden veel activiteiten plaats in het kader van ontmoeten en verbinden.
Heb je belangstelling stuur dan een bericht naar Piet Meertens
Vandaag stel ik u voor aan; Florentine, Wanda, Cis
Nou, u zou denken dat ik haast krijg, komt ze ineens met drie mensen tegelijk op de proppen.
Nee hoor, deze drie mensen runnen de bed, bad, brood -werkgroep.
Dit zijn Florentine, Wanda en Cis. Ook zij zijn alle drie benaderd (zoals wel meer mensen) door Jan Hopman met de vraag om ook in boeimeer een werkgroep “bad, bed en brood” op te starten. Florentine en Cis hadden op dat moment al ruim 10 jaar ervaring in het begeleiden van mensen in kansarme situaties . Ook met asielzoekers. Wanda was aan een studie als counselor bezig en werkte als vrijwilligster op de inloop in de wijk Biesdonk Na aanvankelijk met drieën en naast hen Jan Hopman, Bram, Martin en Rob Sloot, hieraan begonnen te zijn merkte zij al gauw dat het een hele bulk werk inhield. Zij wilden immers niet alleen “bed, bad en brood” leveren maar ook begeleiding van hun toekomstige doelgroep. Er werd beraadslaagd. Ze besloten een betaalde kracht erbij te vragen voor het vaak complexe en ook veel administratief werk. Voorgelegd aan het bestuur kregen zij hiervoor toestemming Dat bleek een goede zet. Het werd een stuk overzichtelijker en gaf dus de broodnodige rust. Op deze administratieve plek kwam Vincent. Nu konden zij hun aandacht richten op de beoogde doelgroep en hen de begeleiding geven die zij nodig hadden. Die doelgroep bestaat uit de mensen die nog hun laatste kans afwachten om van de rechter een positieve uitslag te horen aangaande hun verblijf hier.
Het is dus tegenwoordig niet meer BBB. Maar BBB en B de vierde B staat dus voor begeleiding
Alle drie deze vrouwen brachten hun eigen ervaring mee die ze in hun baan al hadden opgedaan. Ze ontwikkelden diverse activiteiten die het ledig wachten op de uitspraak voor de mensen draaglijk maakten. Bijvoorbeeld met taalcursussen waarvoor de mensen naar de bibliotheek gaan. Dit is op zich al een oefening in integreren. Zo’n onderneming lijkt onbetekenend maar zoiets prikkelt je, je wordt uitgedaagd je capaciteiten te gebruiken. En dat geeft voldoening. Zo was er een vrouw die ook in dit project meedeed. Zij merkte dat ze het moeilijk vond zaken te onthouden. Ze heeft op een gegeven moment de methode voor zichzelf bedacht; Ik neem per dag één woord en dat moet ik aan het eind van de dag kunnen a) uitspreken, b) gebruiken en c) schrijven,
Het is geweldig als je merkt dat de mensen gemotiveerd zijn en ouw hulp beantwoorden met goede resultaten. Florentine, Wanda en Cis en hun collega’s zetten hun schouders eronder., De dames mogen dan wel met pensioen zijn, van stilzitten is geen sprake.
Door Anneke Rasink
Jan van der Kolk spreekt over de betrokkenheid van kerken bij vluchtelingen en asielzoekers
Het Mondiaal Centrum Breda is een van de vele plaatsen in Nederland waar opvang wordt gerealiseerd voor vluchtelingen die officieel niet mogen blijven, maar ook niet naar hun land terug kunnen en vaak ongedocumenteerd zijn.
Veel kerken, protestantse gemeenten en parochies – en vele van hun leden – zetten zich in om vluchtelingen, asielzoekers en ongedocumenteerden in nijpende situaties te ondersteunen, en om het beleid van de overheid om te buigen in een humanitaire aanpak. Wat beweegt mensen om zich in kerkelijk verband voor hen in te zetten? En hoe houden zij dit vol in een vaak weerbarstige praktijk?
Het zijn zeker niet alleen mensen uit de kerken die zich dit doen. Niemand heeft immers het alleenrecht op humaniteit. En aandacht voor je medemens is eveneens een zaak van iedereen, of zou dat moeten zijn.
Maar waarom doen mensen dit? En hoe houden ze het vol? En als je je ervoor inzet, hoe sta je dan anderen te woord, die er geen heil in zien vreemdelingen toe te laten en te herbergen?
Hoe bepaal je je opstelling in gesprekken over regeringsbeleid?
Begin november verscheen een brochure van de Raad van Kerken over de betrokkenheid van kerken bij vluchtelingen en asielzoekers. Deze brochure, “Geloven zonder grenzen,” geeft een theologische doordenking, aandachtspunten voor beleid en perspectieven voor de toekomst. De werkgroep vluchtelingen hoopt met de brochure al diegenen die zich met hart en ziel inzetten te bemoedigen en te motiveren om door te gaan.
Het MCB en de raad van Kerken Breda wil graag hierover in gesprek gaan. Daarom komt de voorzitter van de werkgroep vluchtelingen van de Raad van Kerken, Jan van der Kolk, naar Breda om een inleiding te geven op woensdag 18 december om 19.30 uur in het MCB, Roland Holststraat 71.
U bent van harte welkom.