16 januari 2020 om 19.30 uur organiseert JCI Breda een quiz getiteld ‘Together we know – A get together quiz’ in het Mondiaal Centrum Breda, gelegen aan de Roland Holststraat 71 te Breda.

Een debat over (im)migratie, zoals minister De Jonge deze week heeft aangekaart, moet wel over (economische) feiten gaan, betoogt Leo Lucassen, directeur onderzoek bij het ISG en hoogleraar aan de Universiteit Leiden

Vorige week uitte CDA-minister Hugo de Jonge zijn zorgen over immigratie. ‘Het huidige aantal immigranten is te hoog’, zo liet hij het AD optekenen. En in de NRC liet hij weten een bovengrens te willen, zonder overigens een getal te noemen.

Solidariteit

Als belangrijkste reden voor zijn zorgen noemde hij dat mensen onzeker worden en dat immigratie de solidariteit ondermijnt, zonder overigens concreet te maken wat hij daar precies mee bedoelt. Nu is het een feit dat er zich sinds een jaar of vijf jaarlijks veel mensen in Nederland vestigen. Het afgelopen jaar zo’n 272 duizend, volgens het CBS. Daarbij gaat het niet om migratie uit Turkije of Marokko, zoals sommigen denken, want die stelt al twintig jaar – onder meer door strengere wetgeving – nauwelijks meer iets voor.

Het betreft, naast terugkerende ­Nederlanders (34 duizend), vooral EU-burgers (115 duizend), niet EU-burgers die hier met een visum komen werken, wonen of studeren (107 duizend) en tot slot asielzoekers die als vluchteling worden erkend en hun gezinsleden (16 duizend). Zoals ieder jaar vertrekken er ook veel mensen uit Nederland (circa 150 duizend).

Blijft over een positief migratiesaldo van zo’n 120 duizend in het af­gelopen jaar. Als je dat als politicus te veel vindt, dan zul je ook aan moeten geven hoe je dat wil bereiken.

Draaiknop

De eerste knop waar je aan kunt draaien, is die van de werkvisa die ­Nederland afgeeft aan niet EU-burgers, zoals hooggeschoolde informatici en technici uit India, China, Maleisië, Amerika, et cetera, met een bovenmodaal salaris en daarnaast aan studenten in het hoger onderwijs. Stel dat je hun aantal met een kwart vermindert, dan heeft dat grote gevolgen voor bijvoorbeeld de high-tech­industrie, zoals ASML, in de regio Eindhoven, maar ook voor universiteiten en onderzoeksinstellingen.

De tweede knop waaraan je kunt draaien, is het vluchtelingenbeleid. Je zou de, toch al strenge, criteria nog verder kunnen aanscherpen of zelfs het vluchtelingenverdrag helemaal kunnen opzeggen. Maar – afgezien van politieke en humanitaire bezwaren – dat levert op het totaal niet veel op.

Resteren de arbeidsmigranten en studenten uit EU-lidstaten, die onder de huidige wet- en regelgeving vrije toegang tot de arbeidsmarkt en onderwijs hebben. Net zoals Nederlanders dat elders in de EU hebben.

Polen en Roemenen

Onlangs pleitten Lilian Marijnissen (SP) en Gert-Jan Segers van de ChristenUnie voor het opnieuw invoeren van een vergunningenstelsel om zo aan de komst van met name Polen en Roemenen voor lager geschoold werk een halt toe te roepen. Met als belangrijkste argument dat deze werknemers vaak worden uitgebuit en hier woonachtige arbeiders verdringen.

Even los van de juridische en verdragstechnische haken en ogen van zo’n stap, is het zeer de vraag of dit de gesignaleerde problemen zal oplossen. Om te beginnen is de vraag naar dit soort werk (land- en tuinbouw, slachthuizen, distributiecentra) veel groter dan het potentiële aanbod. Daar komen dan de kosten van een bureaucratisch vergunningensysteem bij, zonder dat daarmee uitbuiting wordt uitgebannen. Die was er immers ook volop toen zo’n systeem voor Europese werkkrachten nog bestond. Sterker nog, het binden van buitenlandse arbeiders aan één specifieke werkgever leidt niet zelden tot méér uitbuiting, omdat die dan niet met hun voeten kunnen stemmen.

Als je echt iets aan uitbuiting en verdringing (die er overigens nauwelijks is) zou willen doen, dan zijn het verhogen van het minimumloon, het reguleren van arbeidstijden en een veel betere arbeidsmarktcontrole veel probatere middelen.

Sociaal contract

Al die maatregelen lijken mij in verband met een beter sociaal contract sowieso aan te bevelen. Maar ook dat zal het aantal immigranten maar voor een klein deel verminderen. Temeer omdat de vergrijzing in de komende jaren alleen maar doorzet.

Kortom als je het migratiesaldo substantieel omlaag zou willen brengen, dan moet je bepaalde sectoren inkrimpen, geen buitenlandse studenten meer toelaten en lagere economische groei (of negatieve groei) accepteren. Alleen daar heb ik minister De Jonge nog niet over gehoord.

En zolang hij, en andere politici, niet duidelijk maken hoe ze de immigratie willen verminderen, blijft het bij een loos gebaar voor de bühne, met als gevolg dat kiezers – die toch al ontvankelijk zijn voor dit restrictieve geluid – alleen maar cynischer worden over mainstream politieke partijen en nog meer in de armen worden gedreven van radicaal-rechtse partijen, die immers wel beloven een rigoureus einde te maken aan ­migratie.

Dat betekent niet dat er geen discussie zou mogen zijn over migratie. Graag zelfs, want de ermee gepaard gaande bevolkingsgroei vergt planning en langetermijnbeleid. Alleen moet die discussie dan wel worden gevoerd op grond van feiten en in de bredere sociale en economische context. Gebeurt dat niet, dan is een oprisping zoals van minister De Jonge koren op de molen van xenofobische politici en huilen met de wolven in het bos.

Artikel in de Volkskrant

Hoera! wij zijn genomineerd

Met jouw stem maken wij kans op een Appeltje van Oranje! Dé prijs van het Oranje Fonds voor sociale projecten. We zijn namelijk een van de genomineerden en daar zijn we echt super trots op. Mochten we winnen, dan ontvangen we een bronzen beeldje uit de handen van Koningin Máxima én € 15.000,-. Met dat geld kunnen wij nog meer maatjes bij elkaar brengen.

Dit jaar gaan de Appeltjes van Oranje naar de beste maatjesprojecten. Maatjes zijn er in allerlei soorten, bijvoorbeeld: huiswerkmaatjes, boodschappenmaatjes en wandelmaatjes. Allemaal helpen ze elkaar om beter ‘samen te leven’ in onze samenleving.

Het allerleukste is dat als wij winnen jij als stemmer kans maakt om door het Oranje Fonds uitgenodigd te worden om aanwezig te zijn bij onze uitreiking. Dit vindt namelijk plaats op Paleis Noordeinde. Een super bijzondere dag om bij aanwezig te zijn.

Vind jij ook dat wij deze impactvolle prijs verdienen? Stem dan op ons via:
Stempagina van het MCB.

 

 

 

Dank voor uw steun en stem!

 

 

 

Doe mee en laat het iedereen weten!
Download en verspreid bijgevoegde poster of flyer.

INLIA over asielzoekers, vluchtelingen en ongedocumenteerden

INLIA directeur: John van Tilburg uit Groningen komt spreken over asielzoekers, vluchtelingen en ongedocumenteerden.

Op woensdag 15 januari a.s. om 19.30 uur komt de directeur van Inlia (Internationaal Netwerk van Lokale Initiatieven met Asielzoekers) John van Tilborg in het Mondiaal Centrum Breda, Roland Holststraat 71 spreken over hoe zij met asielzoekers en ongedocumenteerden in Groningen werken.

Zoals wellicht bekend heeft op dit moment iedere grote gemeente een oplossing voor asielzoekers en ongedocumenteerden, die niet meer door de overheid opgevangen worden, maar nog wel een verblijfsrecht hebben. Het Mondiaal Centrum doet dit voor de gemeente Breda en omstreken, maar bestaat in april 2020 vijf jaar en heeft lang niet zo´n staat van dienst als INLIA in Groningen. Daarom zijn we erg verheugd dat John van Tilborg naar Breda komt om over INLIA spreken, dat al ruim 30 jaar geleden is opgericht.

Het is opgericht om kerken en instellingen te begeleiden in de opvang van asielzoekers in nood en hen juridisch en maatschappelijk te ondersteunen en hen een Bed, Bad, Brood en begeleiding te geven.
Het beschikt op dit moment over 5 stichtingen met 35 beroepskrachten, tien stagiaires en meer dan 100 vrijwilligers. Hij zal uitgebreid ingaan over de ontwikkeling van INLIA met een schip waar ruim 300 mensen opgevangen worden.

Daarnaast zal hij ook ingaan op de landelijke ontwikkelingen. Bij de tot standkoming van de huidige regering is afgesproken dat er 5 pilots te weten: Amsterdam, Rotterdam, Utrecht, Eindhoven en Groningen opgericht worden. Er wordt bij de pilots gebruik gemaakt van de ervaringen van NGO’s op dit moment.

Het is een moeizaam proces, omdat op dit moment elke gemeente haar eigen beleid heeft. Zo wordt er in Breda door een speciaal daarvoor benoemde commissie bestaande uit Dienst Terugkeer en Vertrek, Vreemdelingenpolitie, Gemeente, Stichting Maatschappelijke Opvang en Vluchtelingenwerk bepaald wie er wel of niet toegelaten wordt op voordracht van het Mondiaal Centrum. Wordt iemand toegelaten, dan krijgt hij of zij Bed, Bad en Brood en Begeleiding, maar het is verplicht om aan een eigen toekomstvisie te werken. Dat kan zijn onder begeleiding terugkeer naar het land van herkomst, herhaald asielverzoek indienen of door migreren naar een derde land. Ook kan men zelf voor leven in de illegaliteit kiezen.

Op al deze vragen, die het asielbeleid ons stellen kan John van Tilborg ons gezien zijn inspirerende manier van spreken een antwoord geven.

Meer info via mondiaalcentrumbreda

Gedoneerde kleding en dekens onderweg naar Noord-Syrië!

Op zaterdag 2 november heeft het transportbedrijf 782,7 kg kleding en dekens bij het Mondiaal Centrum Breda (MCB) opgehaald.

We hebben tussen 1400- 1500 kilo kleding en dekens binnen gekregen. Maar niet alles bleek geschikt voor deze hulpactie. Zo zijn de mensen daar bijvoorbeeld minder lang dan hier en daarom is er o.a. ook op maat gesorteerd.
Vrijdag 1 november van 10:00 tot 17:00 uur hebben we de hele berg kleding met 16 personen gesorteerd en ingepakt. We kregen veel aanmoedigende en waarderende woorden, een aantal mensen heeft aangeboden een volgende keer mee te willen helpen. Het was een bijzondere ervaring met al die mooie blikken, complimenten en bedankjes die we van de mensen hebben gekregen.

Bijzondere, onverwachte dingen; paar vrouwen kwamen binnen en hebben hun
hulp aangeboden om mee te doen met het sorteren.

Bijzondere donaties:

Naast werk en financieel ondersteuningen heeft Maysoon ook samen met Sazan Melko voor de lunch voor de hele groep gezorgd.
Een echtpaar heeft allebei 100 euro op de rekening gestort, in totaal dus 200 euro!
De andere donaties waren tussen de 10 en de 50 euro.

Financieel:

In totaal hebben we tot nu toe €730 opgehaald, de transportkosten waren 1173€ (Het tekort is voorgeschoten door Stichting Saz Koerden).
U kunt nog storten om dit te kort aan te vullen! stichting Saz-Koerden, rekeningnummer NL23 RBRB 077 823 93 49 o.v.v. hulpactie Noord-Syrië.

Informatie:

Het Mondiaal Centrum Breda organiseert in samenwerking met Stichting Saz/Koerden een informatieavond met een powerpointpresentatie over de Koerden, over de toekomst van Koerdistan en hoe de Koerden verwikkeld zijn in de oorlog in Syrië.
Op dinsdag 19 november om 19.30 uur zal Prof. dr. Joost Jongerden, die veel onderzoek onder Koerden gedaan heeft en verbonden is aan de Universiteit van Wageningen achtergrondinformatie geven.
Meer over: deze en andere lezingen

Onze dank aan iedereen die mee heeft gewerkt om deze actie waar te maken!

Hartelijke groeten

Sazan Melko
Namens Saz-Koerden en MCB

[Best_Wordpress_Gallery id=”341″ gal_title=”Inzameling NoordSyrie”]

Een alleenstaande man die helemaal niet gekozen heeft zo alleen te staan

Mohamed Sultan Yillah is ruim 18 jaar in Nederland, zijn zoon in Sierra Leone is 19 jaar. Met het dochtertje van vier hier in Nederland wil hij niet hetzelfde lot ondergaan, hij vecht er dan ook voor haar vader te zijn en te blijven. Hij heeft hiervoor de ingevulde en getekende verklaring. Zijn vaderschap is dus al erkend. Maar de moeder wil niet meewerken. Vreemd en pijnlijk te moeten constateren, ondanks dat je in je recht staat het toch zo moeilijk kan zijn je recht ook daadwerkelijk te krijgen.

Op zijn lange zwerftocht door Nederland is hij ondergebracht in diverse AZC’s, in Eindhoven, Nijmegen en in Breda. Waar hij nachtenlang ligt te piekeren over hoe dit alles zich zal gaan oplossen.

De tijd die hij noodgedwongen met zichzelf moet zien door te komen besteed hij aan naar buitengaan, in de groene natuur lopen en zijn hoofd leegmaken. Maar dat niet alleen, hij doet er ook alles voor om een zekere toekomst op te bouwen en spit hij boeken door om in zijn oorspronkelijke vak terug te kunnen komen, i.e. boekhouder.

Dat vind ik sterk laat ik hem weten, hij moet er zichzelf vaak toe dwingen, ”maar als ik zoiets niet heb dan is het einde verhaal, en dat mag niet”.

door: Anneke

Logo MCB
Logo Saz-Koerden

Hulpactie voor vluchtelingen in Noord-Syrië en informatieavond over Koerden

Help hen met kleding en medicijnen

Van woensdag 30 oktober tot en met vrijdag 1 november a.s. organiseert stichting Saz-Koerden in samenwerking met het Mondiaal Centrum Breda een hulpactie voor vluchtelingen in het noorden van Syrië. Wil je hen helpen? Doneer goede, schone winterkleding, Er is vooral een tekort aan heren- en kinderkleding. Ook dekens zijn zeer welkom!
Heb je geen spullen om te doneren maar wil je wel graag helpen? Van je financiële bijdrage worden medicijnen gekocht ( zoals paracetamol) en je draagt bij aan de transportkosten.

Op woensdag, donderdag en vrijdag kun je tussen 10.00 uur en 17.00 uur kleding en dekens brengen naar het Mondiaal Centrum Breda, Roland Holststraat 71, 4819 HP Breda. Een financiële bijdrage kan worden overgemaakt naar stichting Saz-Koerden, rekeningnummer NL23 RBRB 077 823 93 49 o.v.v. hulpactie Noord-Syrië.

De stichting Saz-koerden heeft naast de ondersteuning van goed doelen ook tot doel het bevorderen van de integratie, participatie en zelfredzaamheid van Koerdische vrouwen in Nederland door educatie, ondersteuning, begeleiding en advies
De stichting beoogt het algemeen nut en heeft geen winstoogmerk en beschikt over (ANBI) status. Alle werkzaamheden worden uitgevoerd door vrijwilligers die daarvoor geen vergoeding ontvangen.

Daarnaast organiseert het Mondiaal Centrum in samenwerking met Stichting Saz/Koerden een informatieavond met een powerpointpresentatie over de Koerden, over de toekomst van Koerdistan en hoe de Koerden verwikkeld zijn in de oorlog in Syrië.
Op dinsdag 19 november om 19.30 uur zal Prof. dr. Joost Jongerden, die veel onderzoek onder Koerden gedaan heeft en verbonden is aan de Universiteit van Wageningen achtergrondinformatie geven.
Meer informatie zie ons lezingen programma

Activiteiten in het Mondiaal Centrum Breda in november en december

Dit seizoen wil het Mondiaal Centrum extra aandacht schenken aan migratievraagstukken, waar het thema vluchtelingen en ongedocumenteerden een onderdeel van zijn. Op Wereld-armoededag heeft het MCB aandacht geschonken aan hoe ongedocumenteerden moeten leven en hoe de opvang nu via Bed,Bad, Brood en begeleiding geregeld is
Vluchtelingen en migranten zijn echter van alle tijden.

13 november

Op woensdag 13 november om 19.30 uur zal in het Mondiaal Centrum Breda, Roland Holststraat 71 de bekende Amsterdamse historicus Jan Lucassen, die van sociale geschiedenis zijn levenswerk gemaakt heeft, een lezing geven over ‘Vijf eeuwen migratie’ naar aanleiding van zijn boek met de gelijknamige titel.
In ‘Vijf eeuwen migratie’ van historici Leo en Jan Lucassen staat de lange en rijke migratie-geschiedenis van Nederland centraal. De geschiedenis van de afgelopen vijf eeuwen laat zien dat onbehagen over migratie niets nieuws is, maar ook dat tijden van paniek en pessimisme worden afgewisseld door – soms lange – periodes van acceptatie. Met een nuchtere blik kun je vaststellen dat de vestiging van nieuwkomers ontegenzeglijk tot een aantal hardnekkige problemen heeft geleid, maar ook dat hun komst onze samenleving én hunzelf veel heeft opgeleverd. ‘Goed gefundeerde kennis is essentieel wanneer we de werkelijkheid beter willen begrijpen en politieke debatten op een zinvolle manier willen voeren,’ schrijven Leo en Jan Lucassen. ‘Vijf eeuwen migratie’ toetst meningen aan de historische feiten. Het boek groeide uit tot een standaardwerk over migratie in Nederland, en is verschenen in een geheel herziene en geactualiseerde editie.

19 november

Daarnaast schenkt het Mondiaal Centrum op dinsdag 19 november om 19.30 uur aandacht aan de actualiteit rond de Koerden. Prof dr. Joost Jongerden zal een powerpointpresentatie geven met als titel ´ De toekomst van Koerdistan, bedreigingen en uitdagingen´.

3 december

Op 3 december om 19.30 uur zal dr. Pablo isla Monsalve van de Latijnsamerika-studies van de Universiteit Leiden de achtergronden belichten van de protesten in Chili. Pablo Isla Monsalve heeft zelf de dictatuur meegemaakt in Chili en kan van binnenuit, maar ook op een afstand de huidige situatie analyseren met als titel `Chili, een Latijns/Amerikaanse oase in politieke brand. Lees meer over deze activiteit

18 december

Vervolgens zal op woensdag 18 december om 19.30 uur in het MCB in samenwerking met de Raad van Kerken de brochure `Geloven voorbij grenzen´ gepresenteerd worden door de voorzitter van de werkgroep Vluchtelingen Raad van Kerken. Het gaat er in deze brochure over de kerkelijke en humanitaire betrokkenheid bij vluchtelingen en asielzoekers.

15 januari 2020

Tot slot komt John van Tilborg spreken over Bed, Bad en Brood en begeleiding en de actuele politieke situatie op woensdag 15 januari om 19.30 uur.

Vredesweek 2019

Tijd vliegt, een week is niks, voor je het weet is het al weer zo’n dag waarvan je de laatste keer nog dacht; ” jeetje daar moet ik nog een hele week op wachten”.  En nu is die dag al weer gisteren.  Terwijl ik dit berichtje schrijf is het de dag na de Vredesweek. Als u dit leest is het minstens alweer twee dagen na de vredesweek. Maar ook dan is de vrede, de wereldvrede nog niet bereikt.

Konden we dat maar zeggen van de vele oorlogen die nog steeds voort woeden en niet of enkel onder voorwaarden worden beëindigd.

In  de vredesweek vestigen wij onze aandacht extra hierop en dragen wij extra onze vredeswens uit.

In  het mondiaal centrum heeft fotograaf Piet den Blanken een serie foto’s opgehangen. Hier is te zien de aankomst van bootvluchtelingen die het geluk hadden levend een Europese kust te bereiken. Daarna sprak Linda Polman over haar boek “We willen ze niet” met een aangrijpend vertoog hoe we vroeger met de Joden zijn omgegaan en nu met vluchtelingen. De ruim 40 personen lagen aan haar lippen.

Op zaterdag 28 september was er een programma voor jong en oud met als thema; vluchten, de beruchte en jammerlijk verlopen vlucht uit Breda werd genoemd, de verplichte repatriëring van de Molukse KNIL militairen met hun gezinnen. Zo werd pijnlijk duidelijk dat er nog een  lange maar broodnodige weg te gaan is naar de vrede.  In een andere groep werd gebrainstormd over Syrië, is er een toekomst? Ook werd duidelijk naar voren gebracht hoe ook Alevieten moeten vluchten uit het huidige Turkije

Daarnaast was er ook de vrolijke noot die vrede in zich draagt, met live muziek. Ook voor de kinderen was  er de mogelijkheid tot doen in het teken van de vrede. Alleen al de titel van de workshop  maakte je blij. Die was nl “lachyoga” Nou, daar heb je tussen al die zware kost wel even behoefte aan.  En last but not least een niet  te versmaden Syrische maaltijd. Samen eten is een mooie, vredige afsluiter van deze week. Volgend jaar weer, in de hoop dat er vooruitgang is geboekt in de verdraagzaamheid. Het werken aan vrede  beperkt zich niet tot deze ene week. En hopelijk zijn  we volgend jaar een grote stap verder gekomen.

Anneke Rasink

aankondiging

[Best_Wordpress_Gallery id=”337″ gal_title=”Vredesweek 2019″]

Armoede en rechteloosheid maken je geen tweederangs mens.

Iedereen doet mee betekent ook: iedereen doet mee!

“lnclusieve stad betekent: iedereen doet mee. Iedereen doet mee betekent ook iederéén doet mee. Maar ik zie aan de onderkant een heleboel mensen afvallen. Mensen die er eigenlijk niet meer bij horen. Mensen met schulden, met beperkingen, mensen die geen recht hebben om hier te verblijven.” “ik zie ook, met mijn pet van de toegankelijke stad op dat nog veel plekken in Breda helemaal niet bereikbaar zijn voor mensen met een beperking, Als je gaat bouwen, hoor je jezelf de vraag te stellen: Kan iedereen erbij? Kan er een rolstoel komen? Zijn de deuren breed genoeg. ls er een toegankelijk toilet? Weet je waar in Breda die toiletten vindt? In de fietsenstalling! En eentje in het Valkenberg.”

Wilbert Willems is en blijft kritisch. Toch sleepte Breda eind vorig jaar nog een Europese prijs, de ‘Acces CityAward’, in de wacht voor zijn betrokkenheid en volgehouden beleid om de stad toegankelijk te maken voor mensen met een beperking, Het kan altijd beter, natuurlijk. Willems is oud-wethouder van Breda. Hij was twee perioden Tweede Kamerlid, eerst voor de PSP en later voor GroenLinks. Sinds januari van dit jaar is hij, behalve bevorderaar van een voor ieder fysiek toegankelijke stad ook bestuurder van het Mondiaal Centrum Breda.

Het gesprek gaat over inclusiviteit. Armoede en rechteloosheid maken je geen tweederangs mens, opent Willems. Vluchtelingen, ook zij die een uitspraak van een rechter hebben, behandel je netjes. “Al was het maar vanwege de fouten die in een op drie procedures worden gemaakt, waardoor iemand alsnog een verblijfsvergunning toekomt. Er worden inschattingsfouten gemaakt. Natuurlijk moeten er grenzen zijn, je moetje niet laten bedonderen.” Wat hij maar zeggen wil: ga een beetje respectvol en zorgvuldig metdeze mensen om. En geef als agent van politie die Afghaan niet meteen een boete, wanneer hij zijn ‘Action-hengeltje’ van een tientje in de Aa of Weerijs heeft laten zakken. “Die man had nog nooit van een visvergunning gehoord. Waarschuw zo iemand, deel niet meteen een prent uit.” Een andere vluchteling, uit Kongo, was slechter af. Die reed op zijn fiets door een rood verkeerslicht. Even later zat hij gevangen in een uitzetcentrum in Rotterdam. “Dan kijken ze niet naar het pasje wat ze van ons krijgen, nee, ze brengen hem meteen naar Rotterdam. Daar heeft ie drie maanden in de gevangenis gezeten, ze konden hem niet uitzetten. Die is dus weer terug bij ons. Maar hoe, denk je?” “Ik vroeg laatst aan mijn tandarts: mag ik een ongedocumenteerde naar je toe sturen? Ja, dat mocht wel, maar voor ongedocumenteerden hebben we geen tandheelkundige voorzieningen. Geen vergoeding dus, want dat is verboden door de regering. Moet je dus potjes zoeken. Gelukkig hebben we hier een heel breed netwerk, met name met de kerken. Hun fondsen, daar bestaan we van. Want we krijgen geen cent subsidie van de overheid.” “Dit zijn ook Bredase mensen, mensen die hier wonen. Ongedocumenteerden zijn nu aangewezen op allerlei illegale plekken, sinds Vluchtbed is gesloten. Voor hen moeten we toch ook netjes kunnen zorgen. Zij doen ook mee. En ze dragen allemaal verhalen of problemen met zich mee.“ “Daarnaast komen hier statushouders, mensen dus met een verblijfsvergunning, die geen Nederlands spreken. Die willen aan slag met gezinshereniging, die willen werken. Anderen hebben problemen met hun kinderen of relatieproblemen. Dat is best een grote groep. De gemeente betaalt maximaal drie maanden begeleiding, daarna is er drie maanden steun van een buddy. Dat is wat ze financieren. Dat die mensen nog twee jaar in de problemen kunnen zitten, bedenkt niemand. We hebben hier een mevrouw die Arabísch spreekt. Die tolkt al heel lang als vrijwilligster. Wij vragen al een jaar om die mevrouw te betalen. Zegt de gemeente alleen voor statushouders die na 2017 zijn gekomen is er geld.” De overheid onderschat problemen van sommige statushouders en asielzoekers, vindt Willems. “En daar zitten risico’s aan. Want ook omdat wij in Nederland hen niet helpen, raken die mensen in de war. We hebben hier mensen die volledig in de stress zitten door de procedures, de bureaucratie. Er zat hier iemand te wachten op een uitspraak van de Raad voor de Kinderbescherming. Dat duurde zes maanden. ln die zes maanden kunnen ze niks, hebben ze geen status, kunnen ze ook niet terug.” “Mensen met dat soort lang slepende, persoonlijke sores gaan gekke dingen doen, gaan verward gedrag vertonen en dan krijg je vervolgens dat er via de media weer het beeld wordt geschapen: vluchtelingen, dat zijn gevaarlijke mensen Nee, fout! We hadden die mensen beter moeten helpen! Ik zie het ook bij mensen met een beperking, een chronische kwaal, mensen die dement worden. Die zijn vandaag de dag vaker op zichzelf of hun directe omgeving aangewezen. Maar veel mensen zijn echt niet in staat, die hebben geen hulp van een netwerk.”

Willems is gepassioneerd bestuurder, van onder meer het Mondiaal Centrum in Breda. maar ook een politiek dier. Hij vindt dat de gemeente Breda te veel aan de markt overlaat en te weinig zelf regie voert op belangrijke onderwerpen in de samenleving. “Elke gemeente heeft best ook ruimte om eigen beleid te voeren op dit terrein. Dat is een kwestie van politieke wil. Wat dat betreft is hier een hoop te doen. Breda is voor sommige groepen een minder sociale en een minder inclusieve stad. Want er lijken hier geen sociale problemen te zijn. maar die zijn er wel degelijk. De kerken zien het. de GGZ heeft zijn verwarde mensen. Ze zitten hier voor de deur op het bankje. Je ziet hen wel. Als je hen maar wílt zien.”