Het was feest, Jawel, misschien niet voor de christenen onder ons maar wel voor de Moslims waar dan ook ter wereld. De Ramadan is voorbij en dat betekent, suikerfeest. Het is de blijdschap dat de vastenmaand is volbracht. Iedereen naar eigen kunnen. Dit jaar was de Ramadan van maandagochtend 6 mei tot maandagavond 3 juni. Langer gaat het niet duren. De islamitische kalender heeft maximaal 30 dagen in een maand.
1e paasdag in het Christelijke geloof wordt bepaald door de eerste nieuwe maan na het begin van de lente. Ook binnen de Islam gaat men van de nieuwe maan uit. Het waarnemen met het blote oog van de eerste sikkel van de nieuwe maan, als de schijngestalte nog op zijn smalst is, en vanuit Mekka gezien op één lijn ligt met de ondergaande zon aan de vooravond van Ramadan is het teken om met vasten te beginnen. Er ontstaat regelmatig verwarring over de aanvang. Het zicht op de maan is nu eenmaal anders in Turkije dan bv in Mexico. Zo’n verschil is niet onoverkomelijk. Het kan een dag schelen en ontloopt elkaar dus ook minimaal. De standaard kalender die in Saoedi- Arabië gehanteerd wordt is de “Umm al Qure”.
Met deze kalender als vast gegeven heeft men computerprogramma’s kunnen ontwikkelen om zelfs nu het begin van de Ramadan van 2061 te weten. Hiermee zijn de wichelaars van hun verantwoordelijke taak ontheven. Waarmee zij nog niet verdwenen zijn.

heb gepraat met Achmed en zijn vrouw. Hij heeft gevast, zij niet dit jaar, want zij is zwanger. Vasten is niet goed voor zowel moeder als baby. De Koran geeft duidelijke richtlijnen over wie in welke conditie mag vasten. Zwangere vrouwen en zogende moeders niet. Ook mensen met een ziekte en medicatie en kinderen en ouden van dagen. Dit is dan geen keus maar een bindende uitspraak. Zij gaat dit later wel inhalen. Dat wordt des te moeilijker want dan ben je in jouw omgeving de enige die niet eet. En dan loopt het na deze inhaalvasten voor haar alweer snel naar de volgende Ramadan. Maar, diegenen die om enige reden niet kunnen inhalen, mogen een deel omzetten in een donatie aan een goed doel. Want ook dat is een opdracht in de Ramadan.
Het gaat om:

  • Je onthouden van eten en drinken,
  • Geen ruzie maken
  • Goede daden verrichten
  • Vijf keer het gebed.
  • Delen met hen die het slechter hebben dan jij.

De hele vastentijd is er op gebaseerd, net als dat voor Christenen bedoeld is, tot inkeer te komen. Een stuk zelfbeschouwing en onthechting. En het moge duidelijk zijn dat al deze opdrachten ook buiten de vastenmaand gelden.

Dat is nog wel wat anders dan Vrijdag –visdag en je snoeptrommeltje, maar niet gezegd dat dat minder intens zou zijn. Het gaat er om hoe je je er in opstelt. De drie cabaretiers: Najib Amhali, Ryan Panday en Anuar namen de Ramadan op de korrel in hun Ramadan-conference. Het publiek werd uitgedaagd open te zijn over “eventuele kleine dingetjes eten overdag en dan heb je toch ook wat vocht nodig om de sporen daarvan weg te wissen want je wil niemand in verleiding brengen en al zeker geen ruzie uitlokken” Misschien had de hele avond wel als boodschap; “Til niet te zwaar aan uiterlijkheden, En laten we altijd de humor de ruimte gunnen”.

Nurcan, een jonge moslima, werkt in de levensmiddelen- buurtwinkel van haar familie en vertelt dat ze nog maar pas terug is van een geweldig mooie reis. Zij heeft de “kleine Hadj” gedaan.
Deze is niet verplicht zoals de “Grote Hadj” maar zij vond dat dit zou bijdragen aan haar beleving van de grote Hadj als het zover is. Het suikerfeest is blijkbaar een goede tijd om deze kleine hadj te doen. De grote hangt meer samen met de slachtmaand. Beide worden op dezelfde plek gedaan. Namelijk rond de Mekka. Deze wordt gezien als een voorportaal van de woning van de profeet. Tijdens het hele verblijf daar is er een Imam in het hotel en ook daarbuiten, die op alle vragen antwoord kan geven. Het is dus echt een leerschool deze kleine Hadj. Ze is ook op plekken geweest waar de profeet zich heeft opgehouden, bv de berg ”Hira Nur”. Op de top hiervan zat de profeet regelmatig te mediteren. Deze plek was de enige waar hij ongestoord tot Allah kon komen
Toegerust met veel meer kennis over de Islam en de Koran voelt Nurcan zich meer compleet en overtuigt in haar keuzes.
Zij noemt nog een laatste opdracht aan iedere Moslim gesteld; Op je sterfbed wordt je geacht vóor je verscheiden de naam van Allah en zijn profeet te erkennen.

door: Anneke

Dag van de Herdenking en Viering van de afschaffing van de slavernij.
Hoe leef je in Vrijheid?

Voor de eerste keer wordt er in Breda op zaterdag 29 juni vanaf 14.00 uur de herdenking en viering van de afschaffing van de slavernij herdacht en gevierd bij de Vredesduif aan het Groenendijkplein in Breda-Noord.

Sinds 2002 wordt de afschaffing hiervan op 1 juli in Amsterdam bij het Nationaal monument Slavernijverleden herdacht, sinds enkele jaren op het stadhuis in Rotterdam, vorig jaar voor het eerst in Tilburg en nu dan ook in Breda-Noord. Er is voor Breda-Noord gekozen, omdat hier de meeste mensen wonen met een Surinaamse, Antilliaanse en Afrikaanse achtergrond. Er zullen 4 wijkbewoners spreken over hun land van herkomst. Namens de gemeente zal wethouder Daan Quaars spreken.

Op 1 juli 1863 schafte het Koninkrijk der Nederlanden met de Emancipatiewet de slavernij af in Suriname en de Nederlandse Antillen. In Suriname heet het de Dag der Vrijheden maar wordt ook wel Kettingsnijden Keti Kotti genoemd. Het is een Bevrijdingsfeest voor alle inwoners en niet alleen voorde nazaten van de slaaf gemaakten. Ook in Breda willen we samen de afschaffing van de slavernij herdenken en de vrijheid vieren.

De Initiatiefnemers bestaan uit Kleurrijk Breda met Antilliaanse, Surinaamse en Afrikaanse wortels en worden ondersteund door de Stichting Jara, Amnesty International, Zorgcentrum Raffy, Stichting Hart voor Breda-Noord, Augustinusparochie, Stichting Marokkaanse Jongeren en het Mondiaal Centrum. Het initiatief wordt ondersteund door de wijkraad Breda-Noord.

Doelstelling is om stil te staan bij de slavernij toen, de afschaffing ervan, maar ook bij moderne vormen van slavernij zoals mijnwerkers die onder erbarmelijke omstandigheden moeten werken zoals in kolenmijnen in Bolivia, in de kledingindustrie in Bangladesh, stadionbouwers in Qatar, slavernij in Omar etc.

Het definitief programma wordt begin juni bekend gemaakt
Voor meer informatie zie Mondiaal Centrum Breda of Augustinus parochie of Amnesty International afd. Breda.

Vanavond debatteren Rutte en Baudet met elkaar en doen zij alsof deze verkiezingen gaan over een keuze tussen rechts en extreemrechts. Wij zetten daar vandaag iets anders tegenover: deze verkiezingen gaan over het klimaat, mensenrechten, tolerantie en een eerlijke economie. En die boodschap kan vandaag door ruim 1 miljoen mensen gelezen worden op de achterpagina van de Metro, dankzij nu al 871 donaties van jullie!

We roepen in de advertentie op tot een ‘vrolijke boycot’ van het debat tussen Rutte en Baudet vanavond. Maar de situatie is serieus, dus in plaats van te kijken, vragen we iedereen om drie vrienden op te roepen om te gaan stemmen. Want als wij allemaal drie mensen zover krijgen om te gaan stemmen voor het Europa dat wij willen, kunnen we de rest gewoon laten praten. Doe je met ons mee?

JA, IK WORD STEMVERDRIEDUBBELAAR

De Stemverdriedubbelaar werkt heel simpel: je vult je naam en mailadres in plus de voornamen van drie vrienden die je gaat overtuigen om te stemmen, en dat is het! Je krijgt dan vanavond van ons een mail met een herinnering en een aantal handige linkjes waarmee je via Twitter, Facebook of WhatsApp je drie vrienden kunt laten weten dat je ze hebt genomineerd.

De opkomst van de Europese verkiezingen was de vorige keer nog geen 37% – en nog geen 18% van de jongeren stemde. Als we samen de opkomst weten te verhogen kunnen we tegenwicht bieden aan de opkomst van haat, stilstand en onverdraagzaamheid en ons geluid laten horen. Dus ga stemmen, en overtuig drie anderen om dat ook te gaan doen!

IK GA STEMMEN EN VRAAG DRIE VRIENDEN OM DAT OOK TE DOEN

Nog een dag te gaan tot de Europese verkiezingen. Alvast heel veel stemplezier!

Het maatjesproject van het Mondiaal Centrum zoekt een Nederlands gezin dat “maatje” wil worden van een Pakistaans gezin.

Het Pakistaans gezin bestaat uit man vrouw en twee kinderen (7 en 13 jaar oud). Wij zijn nu op zoek naar een Nederlands gezin met kinderen waarvan de leeftijd aansluit bij de kinderen van het nieuwkomers gezin.

Het is de bedoeling dat u als maatjes-gezin samen met het nieuwkomers gezin contact momenten plant en of samen activiteiten onderneemt.
Voor een definitieve koppeling zal er eerst een “intake” plaatsvinden door onze projectleidster van het maatjesproject Sazan Melko.

Nederlandse maatjes ervaren hun maatjes-periode vooral als spannend en leuk, soms vermoeiend, maar vooral als een dankbare en fijne ervaring.

Geinteresseerd? Meldt u zich dan aan bij:

Sazan Melko
Projectleidster Maatjesproject MCB

Mondiaal Centrum Breda
Roland Holststraat 71
4819HP Breda
Telefonisch bereikbaar op werkdagen
maandag, woensdag en donderdag van 10 tot 12 uur
Tel. 06 82 794 852
Email: maatjesproject@mondiaalcentrumbreda.nl

Opendag MCB 2019
Afgelopen zaterdag was het gezellig druk op het Mondiaal Centrum. ( MCB) Bezoekers konden kennis maken met diverse activiteiten en culturen in het voormalige klooster aan de Roland Holststraat.

Mustafa gaf rondleidingen om te laten zien hoe er gewoond en geleefd wordt. in het MCB. 2 weken geleden kreeg hij te horen dat zijn verblijfsvergunning nu definitief is en hij zich kan vestigen in Breda. “Nu kan ik eindelijk aan mijn toekomst werken, ik ben schilder van beroep, maar wil graag tegelzetter worden” zei hij met een stralende glimlach.

Ervaringen werden gedeeld met leden van het maatjesproject ,vrouwen van de Naald en Draad groep lieten hun kleurrijke producten zien, vrijwilligers van de In loopochtenden op woensdag en vrijdagochtend waren aanwezig evenals de docent Arabisch,en natuurlijk ontbraken de lekkere hapjes niet. De dag werd afgesloten met een onverwachts optreden van 4 Afrikaans vrouwen die in Swahili een volksliedje zongen met bijpassende dans.

Heb je de open dag gemist?

kom gerust eens langs op de Roland Hlolstraat 71.Breda.

Via deze link: een verslag van een bezoekster.

[Best_Wordpress_Gallery id=”324″ gal_title=”OpenDag2019″]

O, te laat, te laat, het is al 15.00 uur als ik kom afzakken in het Mondiaal centrum U wist het nog niet? Daar was zaterdag 18 mei de open dag. Laat me u dit vertellen, het was een geslaagde dag. Er werd geknabbeld en gebabbeld en dat kabbelt lekker voort. Dat voel je als je ergens binnenkomt en de geluiden hoort. Nou, er is in het centrum elk jaar wel een open dag dus zorg dat u die dan niet voorbij laat gaan.

Je ontmoet weer interessante mensen die een nieuw verhaal te vertellen hebben. Of die dat juist helemaal niet willen doen. Maar vertaald naar het kleine huiselijk individuele geluk richten wij onze blik naar buiten , op de wereld. Dat staat nl op geen enkele manier los van elkaar.

Zo stond er de stand van Amnesty met teksten op brief of kaart waarmee u een politieke gevangenen uit de vergeethoek kunt halen. In een andere stand werd stilgestaan bij het feit dat slavernij helaas nog steeds niet uitgebannen is.

Helaas rekenen de westerse inkopers van producten in de “lage lonen landen” nog steeds vanuit hun winstbedrag, dat mag niet verlaagd worden en de consument hier wil voordelige kleding. Dan de uit-en inklaring bij alle douane posten en het vervoer, dat moet allemaal bekostigd worden zonder dat de winst (van de groot-winkelbedrijven hier) er onder lijdt , en nu mag u raden wiens inkomen hier wel onder lijdt.(oplossing elders in dit artikel).
Met mijn wereldwinkel achtergrond ben ik ervan overtuigd dat bewust consumentengedrag echt kan bijdragen aan verbetering. En het is ook goed om deze zaken met wijkbewoners , buren eens op tafel te gooien. Je weet nooit wat voor verrassende nieuwe inzichten je te horen krijgt.

Later op de middag werden we getrakteerd op een stukje onvervalst Afrikaans zangtalent, Een clubje van vijf Afrikaanse vrouwen uit resp. Ghana, Congo, Zuid Afrika. Dat zorgde voor de vrolijke noot. Want met een goede buur is het gesteld als met een goede vriend, waarmee je lacht en ook grient. Het Swahili waarin sommige liedjes werden gezongen verstond niemand maar wij hadden wel de indruk aan de hand van de ondersteunende expressie dat het pikante teksten betrof.

door: Anneke

antwoord

terug naar het artikel

Als nieuwe coördinator van het Mondiaal Centrum Breda stel ik me graag aan u voor, ik ben:

Vincent Jorritsma,

53 jaar en woon met mijn vrouw Bettie, onze dochter (19) en zoon (15) in Heesch.

In 1996 kregen Bettie en ik de kans om een gedroomd avontuur aan te gaan in Afrika; we startten met een lokale partner het bedrijf Dendera Safari’s in Kariba, Zimbabwe. Na een prachtige maar ook roerige tijd zijn we in 2000, kort na de geboorte van onze dochter, noodgedwongen teruggekeerd naar Nederland vanwege politieke onrust en instabiliteit. We zagen met onze eigen ogen wat zo’n situatie met een samenleving doet. We hadden geluk, we konden weg. Veel van onze vrienden konden dat niet. Toch zijn de herinneringen aan die tijd vooral positief en blijft vooral de Afrikaanse humor en onverzettelijkheid ons het meeste bij.

In de nazomer van 2015 besloot ik, beïnvloed door voortdurende media aandacht voor drama’s op de Middellandse zee en de oorlog in Syrië, contact op te nemen met Vluchtelingenwerk. Alle hulp was welkom en ik kon direct aan de slag als juridisch medewerker. Tot eind 2018 ben ik er in verschillende functies, zowel betaald als vrijwillig, op diverse locaties actief geweest. Het laatste jaar in Den Bosch voor een specifieke groep; de zogenaamde “ongedocumenteerden”. Wat mij betreft zijn dat de meest kwetsbaren, mensen tussen wal en schip.

Bij het MCB krijg ik de kans juist voor deze mensen iet te betekenen. Met steun van de gemeente Breda, Vluchtelingenwerk en anderen (voedselbank, huisarts, tandarts etc.) kunnen we iemand tijdelijk een stabiele omgeving bieden. Dat helpt mensen de regie over hun toekomst weer in eigen hand te nemen. Ik ben blij verrast door de positieve respons in Breda, met name vanuit onze wijk Boeimeer. Van een mooi stukje in de wijkkrant tot een inzamelingsactie door een basisschool, het is hartverwarmend! Heeft u vragen of bent u gewoon nieuwsgierig? Neem gerust contact op, de koffie staat klaar!
Met hartelijke groet,

Vincent
vincent@mondiaalcentrumbreda.nl
06-190 35 563

Mustafa: “Ik ben zo blij met mijn verblijfsvergunning!

Mustafa is 19 jaar. Hij is geboren in Maidan-Wardak Afghanistan. Tot zijn 14de jaar heeft hij thuis gewoond, waar hij zijn vader moest helpen op het land. “Ik heb een niet zo gelukkige jeugd gehad. Mijn vader was vaak boos op me, omdat ik het werk niet goed deed op het land. Mijn ouders, mijn broer en mijn 2 zussen zijn door de Taliban vermoord. Ik moest toen – ik was 14 jaar – een heel moeilijke beslissing nemen: ik moest kiezen voor de regering of voor de Taliban. Ik kon niet kiezen, iedere keuze was slecht en had grote risico’s, ik was doodsbang”.

Lange vluchtweg

Uiteindelijk besloot Mustafa te vluchten. Het werd een vreselijke reis: Kabul, Turkije, Griekenland, Macedonië, Oostenrijk, Duitsland. Nergens kon hij terecht. Alle opvangplaatsen zaten vol. Uiteindelijk is hij in Nederland aangekomen en kreeg eerste opvang in Ter Apel. Hij had geen documenten om te bewijzen wie hij was. Zijn asielaanvraag werd afgewezen en ondanks een positieve uitspraak van de rechter moest hij het AZC verlaten. Na zijn afwijzing heeft hij een tijd op straat moeten slapen. Hij klopte aan bij verschillende BedBadBrood-voorzieningen, maar kon nergens terecht. Hij werd depressief en verloor alle vertrouwen in een goede afloop.
Gelukkig kreeg hij toen contact met iemand van de Protestantse Kerk en die zorgde via de Evangelische Kerk Jefta in Breda voor onderdak in het Mondiaal Centrum. “Eindelijk had ik een veilig onderkomen en daardoor vond ik weer energie om vooruit te kunnen zien en aan mijn toekomst te gaan werken. De steun die ik van de mensen van de kerk kreeg was heel groot. Ik ben mij tijdens de kerkelijke bijeenkomsten gaan verdiepen in de bijbel . En vorig jaar ben ik in de christengemeenschap opgenomen door de doop”.

Werken aan de toekomst.

Tijdens het verblijf in het Mondiaal Centrum is hij heel actief aan de slag gegaan. “Mijn nieuwe advocaat in Breda gaf me weer hoop en startte een nieuwe procedure. Ik ben begonnen met de taalcursus in de bibliotheek, maar kreeg ook nog extra les van mijn taalcoach Martin. Nederlands is moeilijk, maar ik zal het leren! Ook help ik als er klusjes gedaan moeten worden. Ik help met het schilderen van de kamers voor nieuwe bewoners. Ik help mensen heel graag. Ook ga ik graag sporten, ik wil fit en sterk worden”. Maar de onzekerheid over zijn verblijf in Nederland bleef.

Eindelijk verblijfsvergunning

En toen kwam half april het goede bericht dat hij zijn verblijfsvergunning zou krijgen! “Wat was ik blij! Ik mag nu Nederlander worden!!”

Mustafa weet dat hem nog een hele klus staat te wachten: inburgeringcursus en (vak)opleiding gaan volgen, werk zoeken, een eigen onderkomen vinden. Het liefst wil hij in Breda blijven wonen. Hier zijn zijn vrienden, hier is de kerk waar hij zoveel aan te danken heeft. “Ik hoop dat het COA Breda als woonplaats voor me kiest, dan kan ik mijn geluk helemaal niet op!” Maar hoe dan: nu is hij al zo gelukkig, omdat alle onzekerheid nu voorbij is en dat hij nu echt weer de toekomst blij kan tegemoet zien en dat hij zijn droom – een goede Nederlander te worden – nu kan gaan realiseren.

In het mondiaal centrum Breda was de tweede filmavond weer goed bezocht. De zaal zat nagenoeg vol. Het thema was vanavond wel pittig en zwaar. Waar de ondervraagden in de film over hun actieve verzet tegen, en misleiding van de Duitsers konden vertellen werden zij enthousiaster en de toon wat vrolijker. En dat hadden zowel de geïnterviewden als de kijkers broodnodig.

De nazit stond dan ook in het teken van; ”kop op we moeten verder“ Zoals ook de ver uitgedunde families van Sinti en Roma dat doen.

Elders op deze site kunt u lezen over deze filmcyclus van de hand van Bob Entrop die zich sinds 2004 verdiept heeft in de cultuur van de zigeunerfamilies. Hij heeft in totaal 12 films over hen gemaakt waarvan een aantal ook prijzen heeft gewonnen. B.v. de Grand Prix Juryprijs op het filmfestival ‘Golden wheel’ in Skopje, Macedonië, voor de film ‘Gedeelde trots’. Deze film is vorig jaar in A’dam in première gegaan. Drie Sinti en Roma- vrouwen vertellen hoe het voor hen is binnen deze krachtig behouden cultuur hun eigen weg te bewandelen .

In het mondiaal centrum hebben we nog éen film tegoed, “Muzikanten voor het leven” . Deze draait op 22 mei, om 19.30 uur tot 21.30 uur ook op woensdag. U bent weer van harte welkom.
Bent u geïnteresseerd in het veelzijdige werk van Bob Entrop kijkt u dan elders op deze site of typ zijn naam op het internet.

Door: Anneke

Vasten in het Jodendom, Christendom en Islam

Op donderdag 2 mei organiseerde Sazan Melko een interessante bijeenkomst voor het maatjesproject voor de maatjes en de nieuwe bewoners.
Het was een druk bezochte bijeenkomst waar eerst gezellig gegeten werd.

Daarna legde Jan Hopman bij afwezigheid van Philip Soesan de drie belangrijkste Vastendagen uit bij de Joden:

  • De Grote Verzoendag Jom Kimpoer
  • de Dag van de Verwoesting van de tempel en
  • de dag die voorafgaat aan het Poerimfeest.

Diaken Ben Hendriksen van de Maria Magdalenaparochie legde het katholieke gebruik van Vasten op Aswoensdag en Goede Vrijdag uit in de veertigdagentijd. Verder wordt het aangeraden om op vrijdag geen vlees te eten.

Rashad Willemsen van Surplus Welzijn legde uit wat de betekenis van het vasten bij de Islam is met als bijzondere maand de Ramadan, waar van zonsopgang tot zonsondergang niet gegeten en gedronken mag worden behalve voor zieken, mensen met een geestelijke beperking, zwangere vrouwen en kinderen.

De overeenkomst tussen de religies was dat Vasten tot een verdieping van het religieus en dus ook persoonlijk leven leidde en dat de verhouding tot God vernieuwd wordt.

Daarna legde een vertegenwoordiger van de Nederlandse Turkse stichting nog uit over hun activiteiten en de organisatie van iftar (het verbreken van het vasten iedere avond), die ze op de Speelhuislaan voor iedereen organiseren.

Het was al met al een geslaagde bijeenkomst waar zeker bijgedragen is aan het respect voor elkaar wat geloof betreft.

[Best_Wordpress_Gallery id=”322″ gal_title=”Overeenkomst vasten religies”]